เนื่องจากได้นัดขอสัมภาษณ์พูดคุยกับบรรดาแฟนคลับทีมสมุทรสงคราม
พอไปถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น โดยเว็บมาสเตอร์ของสมุทรสงครามได้พาผมไปนั่งพูดคุยที่ร้านอาหารของแฟนคลับท่านหนึ่ง
ที่นั่นมีแฟนคลับนั่งรออยู่แล้วประมาณ 10 คนน่าจะได้ จากนั้นก็มีการแนะนำตัวอะไรกันเสร็จก็เข้าสู่ประเด็นการสนทนา
วันนั้นเราคุยกันหลายประเด็นมาก แต่ที่ผมจะนำมาเล่าในที่นี้คือประเด็นเกี่ยวกับแฟนคลับของทีมสมุทรสงครามนั่นเอง
ทีมสโมสรฟุตบอลสมุทรสงครามเป็นทีมที่เติบโตแบบรวดเร็วมาก โดยมีการเลื่อนชั้นทุกปี
เริ่มต้นจากโปรวินเชียลลีก ขึ้นมาถึงไทยลีกใช้เวลาเพียง 4 ปีเท่านั้น
ในระยะแรกๆคนสมุทรสงครามหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า(แม่กลอง)นั้นไม่ค่อยชินกับฟุตบอลลีก
ส่วนมากก็จะเป็นกีฬาภายในจังหวัดหรือการแข่งขันกีฬาสีต่างๆ
แต่สำหรับฟุตบอลรายการใหญ่ๆแล้ว อาจเป็นของใหม่สำหรับคนที่นี่
เพราะฉะนั้นในระยะแรกๆ จึงมักจะเห็นคนดูส่วนใหญ่นั่งดูกันเฉยๆ พอนักเตะยิงเข้าก็ปรบมือแปะๆ เท่านั้นเอง
จนหลายต่อหลายครั้งที่นักเตะต้องบอกว่าให้เชียร์กันหน่อย ที่ดีหน่อยก็มีตีกลองบ้าง แต่ก็มักจะเป็นการตีแบบสามช่าหรือแบบกีฬาสีซะส่วนใหญ่
ทุกท่านพอจะนึกจังหวะกันออกใช่มั้ยครับ ออกแนว ฉึ่งๆ ป่ะ โล๊ง โป๊ง ฉึ่ง (อะไรประมาณนั้น)
เชียร์แบบนั้นมาเรื่อยๆ จนถึงนัดสุดท้ายที่เจอกับโคราช แฟนคลับก็มีการรวมตัวกัน โดยเมื่อก่อนที่เคยเชียร์กันแบบตัวใครตัวมัน
พอได้มารวมกันก็เกิดการเชียร์แบบรวมกลุ่ม จากนั้นเป็นต้นมาก็เริ่มมีการเชียร์แบบเป็นระบบ มีเพลง มีวิธีการเชียร์ที่ดูเป็นอินเตอร์มากขึ้น
(ถ้าเราเชียร์แบบรวมกลุ่มและเป็นหนึ่งเดียวกันได้ มันสร้างพลังและบรรยากาศให้นักเตะได้จริงๆนะครับ)
ที่ จ.สมุทรสงครามจะมีเทศกาลประจำปีนั่นคือ"เทศกาลกินปลาทู"เทศกาลนี้เป็นเทศกาลประจำจังหวัด มีการขายสินค้าต่างๆมากมาย
(คล้ายกับงานสักการะองค์พระธาตุเชิงชุมบ้านเรานี่แหละครับ)
บรรดาแฟนคลับได้คุยกันจึงมีแนวคิดว่าจะไปออกบูทในงานดังกล่าว โดยเริ่มจากการรวมกลุ่มของแฟนคลับที่เป็นแกนนำไม่กี่คน
มีการตั้งโต๊ะรับสมัครแฟนคลับในงานนั้นขึ้นมา และมีผู้สนใจสมัครเป็นแฟนคลับทั้งสิ้น 160 คน และเพิ่มจำนวนขึ้นมาเรื่อยๆ
จากนั้นก็เริ่มมีการทำเว็บไซต์ขึ้นมา เพราะคิดว่ามันควรจะมีได้แล้วเพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสารและพบปะพูดคุยระหว่างแฟนคลับ
จนปัจจุบันนี้ในแมตช์ที่สมุทรสงครามเล่นในบ้านจะมีแฟนคลับเสียเงินซื้อตั๋วเข้าไปดูในสนามไม่ต่ำกว่า 3000-4000 คน
และมีกองเชียร์ที่ออกไปเชียร์นอกบ้านนับร้อยคน จากนั้นก็มีการตั้งฉายาของทีมว่า "ปลาทูคะนอง" เพราะปลาทูคือสัญลักษณ์หนึ่งของแม่กลองนั่นเอง
(ขอนอกเรื่องนิดนึง...เค้าว่ากันว่าปลาทูแม่กลองต้อง หน้างอ คอหัก ถึงจะเป็นของแท้ ลองไปสำรวจปลาทูที่เรากินกันดูซิว่ามาจากแม่กลองรึป่าว)
ปล.แฟนคลับสกลน่าจะไปออกบูทแฟนคลับในงานธาตุเชิงชุมบ้างนะ...อิอิ
เมื่อทีมสมุทรสงครามเติบโตขึ้นอีกระดับและแฟนคลับก็เข้มแข็งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ทันใดนั้นเอง...คนที่มาทำทีมคนใหม่ซึ่งมีมุมมองที่ไม่ตรงกับแฟนคลับเท่าใดนัก ก็ไม่ค่อยเห็นความสำคัญของเว็บไซต์ที่แฟนคลับทำขึ้น
ทั้งยังมองแฟนคลับว่าทำกิจกรรมเพื่อหาผลประโยชน์หรือเปล่า แถมผู้ใหญ่บางคนยังไม่ชอบฉายาปลาทูที่แฟนคลับตั้งขึ้นด้วยซ้ำ
พยามจะยกเลิก และสิ่งนั้นเองยิ่งทำให้แฟนคลับรักกันมากขึ้น สุดท้ายแฟนคลับก็เป็นผู้ชนะ ฉายายังคงเป็นปลาทูคะนองเหมือนเดิม
หลังจากนั้นเว็บไซต์ก็เริ่มเติบโตคึกคักเกิดเป็นสังคมไซเบอร์ที่ใหญ่ขึ้น แต่ในปีนั้นทีมมีแนวโน้มทั้งสำเร็จและล้มเหลว
ช่วงที่ทีมทำท่าว่าจะแตก เว็บไซต์ก็เป็นเสมือนแหล่งที่ให้กำลังใจทีมและนักเตะ มีแฟนคลับมากมายโพสให้กำลังใจนักเตะและโค๊ช
หรือแม้แต่แม่ของนักบอลในทีมที่ป่วยนอนโรงพยาบาล แฟนคลับก็ไปช่วยรวบรวมเงินเป็นค่ารักษาพยาบาล
ในเวลาที่ทีมถังแตกแฟนคลับก็ช่วยหาสปอนเซอร์ หาโฆษณาประชาสัมพันธ์ พวกป้ายเชียร์นี่ก็ได้มาจากการลงขันของแฟนคลับด้วยเช่นกัน
นอกจากนี้ตัวมาสคอตปลาทูที่เดินอยู่ในสนามนั้นก็เป็นการลงขันจากแฟนคลับทำขึ้นมา ทราบมาว่าราคาหลายหมื่นเลยทีเดียว
แต่คนที่สวมชุดมาสคอตคงจะร้อนน่าดู เพราะชุดหนามากๆ และอีกสิ่งหนึ่งที่แฟนคลับสามารถซื้อใจนักเตะได้ก็คือ
เมื่อถึงวันเกิดของนักเตะก็จะมีเค้กมาเซอร์ไพรส์ในสนามหลังจบเกมซึ่งเป็นภาพที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง
เห็นแบบนี้แล้ว...ลองมาสำรวจกันครับว่า ช่วงเดือน พ.ย. (การแข่งขันภูพานคัพ) มีนักเตะสกลคนไหนเกิดช่วงนั้นบ้าง ถ้ามีก็จัดไป...อย่าให้เสีย
อ้อ! ลืมบอกไป คอนเซ็ปของแฟนคลับ คือ ใส่สีฟ้า เชียร์เฮฮา เชียร์ปลาทู
ทุกครั้งที่ไปแข่งนอกบ้านจะสร้างความรู้สึกที่ดีต่อทีมเจ้าบ้าน เช่นมีของฝากที่เป็นสินค้าขึ้นชื่อในจังหวัดไปฝาก
บางครั้งเจ้าบ้านก็งงๆ แทบตั้งตัวไม่ทัน เห็นมั้ยครับว่าฟุตบอลมันไม่ใช่การแข่งขันในสนาม แต่มันมีอะไรหลายๆ ที่ซ่อนอยู่
แฟนคลับแบ่งหน้าที่ตามความถนัดของตัวเอง
บางคนเป็นหมอ เก่งเรื่องของการจัดการความรู้ (Knowledge Management:KM)
ก็คอยคิดวิธีการดำเนินงานและกำหนดแนวทางของแฟนคลับ ทำยังไงให้แฟนบอลสามารถสร้างสีสันให้กับบอลไทย
บางคนทำงานในวงการเพลง ก็มาทำเพลงเชียร์ให้สโมสร ใช้ร้องในสนามและยังมีให้ฟังในเว็บด้วย
นอกจากนี้ยังมีทั้งอาจารย์ พ่อค้า แม่ค้า และอีกมากมาย ทั้งหมดล้วนช่วยกันอย่างเต็มที่และเต็มใจโดยไม่หวังผลตอบแทน
แล้วคนที่มาเชียร์หลังๆ ก็จะเห็นสไตล์การเชียร์แล้วเขาก็จะทำตาม
นอกจากการรวมตัวกันทำกิจกรรมในสนามแล้ว บรรดาแฟนคลับปลาทูคะนองยังมีกิจกรรมดีๆ นอกสนามด้วยครับ
เช่น การเลี้ยงอาหารกลางวันแก่เด็กพิการ การปลูกป่าชายเลน หรือแม้แต่เตะฟุตบอลร่วมกัน ฟังดูแต่ละอันนี่สร้างสรรค์กันทั้งเลยครับ
สมควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง
----------------------------------------------------------------
เป็นยังไงบ้างครับแฟนคลับสกลเอฟซี พอจะได้ไอเดียอะไรเพิ่มขึ้นมาบ้างรึยัง หวังว่าสิ่งที่ผมเล่าจะช่วยกระตุ้นต่อมรักสโมสรของแฟนคลับ
ให้กลับมาคึกคักอีกครั้งนึง แม้บอลจะปิดฤดูกาลไปแล้ว แต่ภูพานคัพยังรอเราอยู่ครับ ใครคิดอะไรได้ก็เอามาคุยกันครับ
เพราะมันคือหน้าที่ของผู้เล่นคนที่ 12 อย่างพวกเรา
